

پس از تحصیل مقدمات علوم دینی در زادگاه خود، برای تکمیل تحصیلات حوزوی راهی مشهد شد و از محضر استادانی بهره برد که هر یک در شکلگیری شخصیت علمیاش سهمی داشتند. ادبيات عربی را نزد شيخ محمدتقی اديب نيشابوری خواند، دروس سطح را از شیخ محمد نهاوندی و آقا بزرگ اشرفی شاهرودی و ميرزا احمد کفايی فرا گرفت و در جلسات درس خارج فقه میرزا مهدی اصفهانی و میرزا مهدی آشتیانی حضور یافت.
آيتالله شیخ حسين وحيد خراسانی در علوم عقلی از میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی بهره برد، هر چند شيخ مجتبی قزوینی، صدرا بادکوبهای و محمدتقی آملی را نيز از استادان وی در حوزۀ فلسفه برشمردهاند.
در حدود ۲۷ سالگی اجازۀ اجتهاد گرفت و برای بهرهگيری از استوانههای فقه و اصول در حوزۀ نجف راهی آن ديار شد و در آنجا از محضر چند تن از مراجع و استادان بزرگ بهره برد که آیتﷲ سید ابوالقاسم خویی مهمترین استاد ایشان در این دوره بود.
او در سالهای پایانی حضور در نجف، خود نیز به تدریس خارج فقه و اصول رو آورد و پیش از بازگشت به ایران، تجربۀ تدریس در یکی از مهمترین حوزههای علمی شیعه را کسب کرد و پس از سالها تحصیل و تدریس در نجف، در سال ۱۳۴۹ شمسی به ایران بازگشت و ابتدا در مشهد اقامت گزيد.
آيتالله وحيد خراسانی علاوه بر تدريس در حوزه، در عرصۀ خطابه نيز درخشيد و در مشهد و قم و تهران و نجف به يکی از چهرههای مطرح سخنوری تبديل شد، و توانايی کمنظير وی در اين زمینه، سبب شد که گاه برای تبلیغ مبانی تشيع به خارج از ايران، بهويژه کویت نیز سفر کند و پاسخگوی شبهات دينی شيعيان آن خطه باشد. آيتالله وحيد بر اين باور بود که منبر محلی برای آموزش احکام، تهذیب اخلاق و استوار کردن مبانی اعتقادی مردم است.
وی پس از يک سال اقامت در مشهد، راهی قم شد و حوزۀ درس ایشان بهتدریج جایگاهی ممتاز يافت و طلاب و فضلای بسیاری در درس خارج فقه و اصول ایشان حاضر میشدند و شمار شرکتکنندگان در برخی دورهها به چند هزار نفر میرسید.
قدرت استدلال در تدريس، و استقبال فضلای حوزۀ علميه وی را به عنوان يکی از برجستهترين استادان حوزۀ قم شناساند و همين امر سبب شد که مرجعيت فقهی وی تثبیت گردد، بهگونهای که تا پايان عمر همواره به يکی از مراجع تأثيرگذار در جامعۀ تشيع مطرح بود.
تأکيد بر عزاداری پيشوايان دينی، و بهويژه برگزاری مراسم سالروز شهادت حضرت فاطمۀ زهرا (سلاماللهعلیها) و تصویب پيشنهاد وی مبنی تعطيل رسمی اين روز در دولت سید محمد خاتمی از یادگارهای اين مرجع تقليد است.
پس از تحصیل مقدمات علوم دینی در زادگاه خود، برای تکمیل تحصیلات حوزوی راهی مشهد شد و از محضر استادانی بهره برد که هر یک در شکلگیری شخصیت علمیاش سهمی داشتند. ادبيات عربی را نزد شيخ محمدتقی اديب نيشابوری خواند، دروس سطح را از شیخ محمد نهاوندی و آقا بزرگ اشرفی شاهرودی و ميرزا احمد کفايی فرا گرفت و در جلسات درس خارج فقه میرزا مهدی اصفهانی و میرزا مهدی آشتیانی حضور یافت.
آيتالله شیخ حسين وحيد خراسانی در علوم عقلی از میرزا ابوالقاسم الهی و میرزا مهدی آشتیانی بهره برد، هر چند شيخ مجتبی قزوینی، صدرا بادکوبهای و محمدتقی آملی را نيز از استادان وی در حوزۀ فلسفه برشمردهاند.
در حدود ۲۷ سالگی اجازۀ اجتهاد گرفت و برای بهرهگيری از استوانههای فقه و اصول در حوزۀ نجف راهی آن ديار شد و در آنجا از محضر چند تن از مراجع و استادان بزرگ بهره برد که آیتﷲ سید ابوالقاسم خویی مهمترین استاد ایشان در این دوره بود.
او در سالهای پایانی حضور در نجف، خود نیز به تدریس خارج فقه و اصول رو آورد و پیش از بازگشت به ایران، تجربۀ تدریس در یکی از مهمترین حوزههای علمی شیعه را کسب کرد و پس از سالها تحصیل و تدریس در نجف، در سال ۱۳۴۹ شمسی به ایران بازگشت و ابتدا در مشهد اقامت گزيد.
آيتالله وحيد خراسانی علاوه بر تدريس در حوزه، در عرصۀ خطابه نيز درخشيد و در مشهد و قم و تهران و نجف به يکی از چهرههای مطرح سخنوری تبديل شد، و توانايی کمنظير وی در اين زمینه، سبب شد که گاه برای تبلیغ مبانی تشيع به خارج از ايران، بهويژه کویت نیز سفر کند و پاسخگوی شبهات دينی شيعيان آن خطه باشد. آيتالله وحيد بر اين باور بود که منبر محلی برای آموزش احکام، تهذیب اخلاق و استوار کردن مبانی اعتقادی مردم است.
وی پس از يک سال اقامت در مشهد، راهی قم شد و حوزۀ درس ایشان بهتدریج جایگاهی ممتاز يافت و طلاب و فضلای بسیاری در درس خارج فقه و اصول ایشان حاضر میشدند و شمار شرکتکنندگان در برخی دورهها به چند هزار نفر میرسید.
قدرت استدلال در تدريس، و استقبال فضلای حوزۀ علميه وی را به عنوان يکی از برجستهترين استادان حوزۀ قم شناساند و همين امر سبب شد که مرجعيت فقهی وی تثبیت گردد، بهگونهای که تا پايان عمر همواره به يکی از مراجع تأثيرگذار در جامعۀ تشيع مطرح بود.
تأکيد بر عزاداری پيشوايان دينی، و بهويژه برگزاری مراسم سالروز شهادت حضرت فاطمۀ زهرا (سلاماللهعلیها) و تصویب پيشنهاد وی مبنی تعطيل رسمی اين روز در دولت سید محمد خاتمی از یادگارهای اين مرجع تقليد است.
